Boozeless For One Month #soberseptember

Toen ik maandagavond een welverdiende Gin Tonic ging drinken samen met wat vrienden in mijn stamcafeetje - ik had tenslotte grote kuis gedaan thuis en dat in 27°C dus een Gin Tonic was wel op zijn plaats - begon één van mijn vrienden over de Sober September Challenge.

Ik kende het niet - de vertaling is dan wel niet moeilijk - maar er zit blijkbaar een heel verhaal achter. Een groep studenten motiveerden in 2004 via Facebook anderen de hele maand september niet te drinken als een soort detox voor de veel-te-wilde vakantiemaanden. Ze begonnen met 200 volgers, ondertussen in 2014 waren er al meer dan 8500 kandidaten dankzij de vele sociale media. Het is een soort van hype aan het worden, een gezonde hype weliswaar.



Na heel wat heen en weer gediscussieer over wat we als inzet voor de challenge zouden doen hebben we besloten allemaal € 50,00 in de pot te leggen. Indien je binnen de 30 dagen alcohol consumeert, dan wordt jouw € 50,00 onder de anderen verdeeld. Indien we het alle vier volhouden, dan krijgen we onze € 50,00 terug én hebben we een maand niet gedronken wat zeker meerdere voordelen zal hebben op ons lichaam.

Meet the participants!

  1. Thibaud - bartender: hij is elke dag bezig met wijnen en sterke dranken voor zijn job. Hij maakt cocktails for a living. Voor hem wordt het een zware uitdaging als je constant met de duivel wordt geconfronteerd...
  2. Sofia - afterworkdrinker: na een zomerse dag geniet ik graag even van een afterwork drink op een terrasje. Vanaf nu worden het spuitwatertjes met een limoentje, dat ziet er allesinds nog als een GT uit...
  3. Kenneth - student on holiday: Kenneth gaat in september op vakantie én op citytrip. Zal hij in de zuiderse landen van de verleidelijke cocktails kunnen blijven?
  4. Pixel - anonymus: één van de deelnemers houdt zijn ID liever wat geheim dus laten we hem Pixel noemen, ook hij komt regelmatig in contact met het verboden goed... Hij heeft een sterk karakter en ik denk dat hij de grootste kanshebber is om deze challenge te winnen.


Ik hou jullie up-to-date wat mijn ervaringen zijn met #soberseptember. Het kan maar een positieve boost geven aan ons lichaam en de portefeuille zal er ook tevreden mee zijn! :) Heb je ook zin om mee te doen aan deze challenge? Laat het me dan weten! Let's do this together! 
 

We are only human - Personal

I had to take a break from life... Dat is meteen met de deur in huis vallen zoals ze hier bij ons zeggen. Maar het moest gewoon. Ik moest er even helemaal uit. Wie me beter kent, weet dat ik een positief gemutst persoon ben, die probeert de goeie dingen te zien en de mindere zaken op de achtergrond te laten. Het was me gewoon sinds juni even allemaal teveel. We hebben allemaal ons breekpunt...

Ik wist even helemaal niet meer waar mijn leven naar toe ging, het was allemaal teveel. I had to get lost to find myself again. Ik wilde stoppen met het hypocriete gedoe en banden verbreken met mensen die me neerhaalden. Het leven kan zo intens zijn dat je je plots helemaal ziet wegkwijnen.

Ik wilde afstand van alles en iedereen. Dat is bij velen niet in goede aarde gevallen, maar vrienden die me lang genoeg kennen en mijn vriendschap waardevol genoeg achten, hebben me deze rust gegund om me mezelf te laten terug vinden.

Een oude vriendin van me liet me mijn ogen openen. Ze herkende mijn verhaal in haar leven en gaf me de raad eens heel eerlijk te zijn met mezelf en te durven mensen die niet het beste in me naar boven halen uit mijn leven te "bannen". Dat klinkt misschien wel allemaal een beetje harsh maar in mijn situatie was het een eye-opener. Ik wilde niet meer leven voor anderen alleen, ik wilde zelf beginnen leven. Me niet meer draaien in zevenendertig bochten om de ander gelukkig te stellen maar mijn eigen joie de vivre op nummer één te zetten.



Sinds ik die nieuwe instelling probeer toe te passen - en er ook een lifestyle van te maken - heb ik het gevoel dat er meer deuren open gaan. Ik leer elke dag nieuwe mensen kennen die mijn leven verrijken in plaats van me in een bittere tante te vormen. Begrijp me niet verkeerd, ik heb erg goeie vrienden, die al jaar en dag meegaan en die nooit uit mijn leven zullen verdwijnen. Maar dan heb je ook die "andere" en vooral "oppervlakkige" vrienden.

Ik kan weer ademen, ik voel me terug vrij en ga en sta waar ik wil. Ik laat het leven op me af komen en krijg de boel weer op orde. Ik heb mijn liefde voor het lopen terug gevonden, zie het bloggen weer volledig zitten en durf nee zeggen tegen de aanbiedingen die me niet gelukkig maken.

Wie zich ook in zo'n situatie bevindt of ooit bevonden heeft, zal wel begrijpen waarom ik dit allemaal schrijf. De anderen onder ons, zonder zorgen, ik ben blij voor jullie en hoop dat jullie nooit een breekpunt moeten treffen, because let me tell you, it isn't fun.

Het is de eerste keer dat ik jullie zoiets persoonlijk meedeel op deze blog, maar het moest er gewoon uit, ik wilde het neerschrijven om het van mijn hart te hebben. Misschien is het een soort therapie want let me tell ya, this feels good!

Soms moet je jezelf eens toe laten om je helemaal te laten afbreken om jezelf terug op te bouwen tot een betere versie van jezelf. God Speed!

New Hair, New Era - Rose Gold

Na zo'n zes jaar een blondine te zijn en me rot te ergeren aan het feit dat mijn haar er echt kapot aan gaat heb ik zo'n maand geleden besloten het roer eens volledig om te gooien.
Ik zocht verschillende foto's op Pinterest en besloot koper of rosegold door mijn haar te doen. Mijn kapster Camille begreep meteen wat ik wilde.


En zo zat ik bij Camille op een grijze maandagmiddag. Bye Bye donkere uitgroei en Hello warme kleur!


Het koper in mijn roots past veel beter bij mijn huidtype en brengt de warmte van mijn sproetjes veel meer naar boven. Het accentueert ook veel meer mijn groene ogen. I'm over the moon en ben blij dat ik de stap durfde zetten naar het koperkleur. Je ziet er nog steeds mijn blonde highlights door maar de ondertoon is veel warmer.


Bepaalde kleuren zoals lichtblauw gaan me beter dan vroeger, andere kleuren moet ik wat meer mijden vlakbij mijn gelaat zoals lichtroze. Zo zie je maar wat een haar kleur allemaal teweeg brengt. 


Wil ik dat het koper meer naar voor komt, dan pin ik mijn haar naar achter en zitten de highlights weg. Misschien dat ik naar de winter toe nog wat donkerder koper door mijn roots doe, we zien wel :)

Durf jij ook zo plots je haar een hele andere kleur geven?


My Brother's Home Make Over - Lifestyle

Zo'n dik jaar geleden kocht mijn broer zijn eerste huis. Hij zette zijn appartement te koop en niet veel daarna verhuisde hij net even buiten het centrum van Kortrijk naar zijn nieuwe stek. Het huis heeft veel potentieel maar het moest wel eens onder handen worden genomen.




Hierboven zie je wat foto's van de vorige eigenaars. Niks mis mee, maar wel heel basic en het mist een beetje karakter.

Bruno - mijn broer dus - heeft zoals zoveel mannen uitstelgedrag... Het huis was "goed genoeg" ingericht om er in te wonen. De klussen die nog moesten geklaard worden zouden in de nabije toekomst plaatsvinden. Mannen he...  Toen ik in mijn appartement introk was het helemaal ingericht en klaar op één enkele week. Nu ja, ik vat dan ook graag snel de koe bij de hoorns :)

Hoe dan ook, zo'n maand geleden vroeg Bruno of mama en ik hem wilden helpen met de boel wat beter in te richten. En zo gingen we aan de slag. Mama en Bruno begonnen met het schilderen van de keuken en de badkamer. Hij stak ook wat meubelen in elkaar zodat ik me kon focussen op de details van het inrichten.

Bruno zijn leefruimte heeft veel lichtinval en door de witte muren en bleke vloer konden we dus heel wat kanten uit. Ik wilde het huis wat meer warmte geven en vooral wat meer karakter.


Ik ging voornamelijk voor zwart/wit kleuren met een tikkeltje munt. Om de ruimte wat meer te laten leven, plaatste ik op strategische plaatsen wat boeken en hier en daar een cactus. Het moet ergens wel mannelijk blijven maar dat wil niet zeggen dat er geen warmte aanwezig kan zijn. De parket vloer komt mooi tot zijn recht door deze neutrale kleuren.


Door wat minimalistisch te zijn komen Bruno zijn objecten zoals zijn Polaroid camera en Marshall radio meer tot hun recht. Moest de ruimte jam packed zijn gaan die in het niets op. De oude telefoon en bijzettafeltjes kon hij in december op de kop tikken bij een brocante. 




Hoewel Bruno wat vragen had over de keuze van het tapijt (weliswaar vòòr ik zijn huis aan het inrichten was) wist ik dat het patroon op het tapijt de zitruimte ging "afbakenen" van de eetruimte.


Voor mij zit het altijd in de details. Die maken een huis een thuis. Je moet daarom de boel niet volstouwen met rommel en nicknacks... Een paar kleine dingen zorgen dat het geheel klopt. Het voordeel van niet teveel rommel is dan ook dat het opruimen en poetsen van je huis veel sneller en efficiënter is. Een tip die ik zelf nog maar ontdekt heb sinds ik ben verhuisd :)

Ik vind Bruno zijn stek zo gezellig geworden, ik zou er zelf kunnen wonen. Hij voelt er zich meer thuis dan vroeger en dat is één van de mooiste complimenten die ik al heb gekregen.

Het is zo leuk om iemand zijn homebase helemaal onder handen te mogen nemen! En Bruno, ik moet zeggen, je was een heel gemakkelijke "klant" en liet me mijn ding doen. Live happy life in your happy home!







Nike Women's Run #werunparis

Twee weken geleden was het zover, mijn allereerste loopwedstrijd. Het was dan ook niet zomaar een wedstrijd, ik ging er - samen met 5 andere Kortrijkse madammen - speciaal voor naar Parijs.



Nike organiseert zo'n 20-tal runs per jaar over de hele wereld. Enkel vrouwen kunnen zich inschrijven - although I saw some men dressed up like women participate - voor de 10K of de 15K.



De run begon om 9 uur 's morgens in het hartje van Parijs. We moesten dus rond 4 uur uit ons bed, richting de Franse hoofdstad! Mijn zenuwen stonden gespannen en veel slaap had ik niet gevat. Nuja, het zonnetje was aanwezig, maar er stond toch een fris windje.


Het team van Nike hield ons warm bij de start, de muziek schalde door de boxen, we deden samen wat Jumping Jacks en sprintjes ter plaatse. De sfeer zat er dik in! De adrenaline stroomde door mijn lijf, ik kon niet wachten tot ik over de startlijn ging.

En zo begon ik aan mijn eerste wedstrijd...


Na vijf kilometer stond het Sarenzateam ons op te wachten met aanmoedigende woorden en luid geschreeuw, we waren halverwege... Nog vijf te gaan, tijd om het tempo wat op te draven. Ik had het warm maar probeerde echt te genieten dat ik in de drukke lanen van Parijs was aan het lopen. Soms had ik wat moeite met de drukte rondom mij, we liepen echt als een horde schapen op elkaar, maar ik wou en zou binnen het uur de wedstrijd eindigen.


Bubbles - nee, niet dié bubbels, zeepbellen - en luide muziek hielden je op de been. Als ik nu terugdenk aan die run, krijg ik meteen weer zin om er eentje te lopen. Nike weet echt goed hoe ze de vibe erin houden!


En dan was het zover, de finish! De laatste honderd meter heb ik een sprintje getrokken om zo in 57 minuten mijn eerste 10K af te ronden. Het was een heerlijke ervaring!


Bij de finish ontvingen we onze medaille in de vorm van een ketting, how nice is that! Die zal ik deze zomer met trots dragen op de festivals.


Achteraf hadden we een relaxzone met water, peperkoek, bananen, ... Alles om die batterijen weer op te laden en te genieten van een heerlijke namiddag in Parijs.


Een dikke proficiat aan alle dames die deelnamen aan deze run, maar toch een extra proficiat aan Aline, Marie, Sophie, Julie en Manon. Jullie waren een topteam! Welke volgende editie zullen we samen als Femmes Fatales doen?


Na een deugdoende douche zijn we ons in de zon gaan zetten in Les Jardins de Tuilleries, moe maar voldaan hebben we onze dag doorgebracht in het prachtige park aan de fontein. Het is een weekend om nooit te vergeten!

Wil je meer info over deze leuke women's run, ga dan een kijkje nemen op de Nike wonen's Run Facebookpagina. Een aanrader!


Friday Favorite - Pro Body Low Carb Bread

Wat een ontdekking! Wat een ontdekking! Vorige week kwam Aline opdraven in de winkel met een broodzak. Ze vond in Courcelles - een gekende patisserie in Kortrijk - een brood waar bijna geen koolhydraten inzitten. Het Pro Body brood bevat weinig koolhydraten en veel eiwitten en vezels waardoor lowcarbees dit brood perfect mogen eten binnen hun levenstijl/dieet.


Het brood heet Pro Body en zit vol met zaden - vandaar de vezels dus - en heeft een unieke smaak. Dit is het eerste Low Carb brood dat echt smaakt naar brood én niet te vergeten het heeft de textuur van brood. Wat heb ik hier naar verlangd!


Wat je op je brood doet is natuurlijk ook belangrijk in de Low Carb levensstijl. Je moet het nu niet gaan beleggen met choco of zoete confituur. Ik eet het 's morgens met een plakje kaas en eet er een appel bij. Je kan ook opteren voor confituur zonder suiker. Maar 's middags geeft het je ook veel mogelijkheden voor de lunch. Zo at ik gisteren een lekkere tonijnsandwich. Ik nam tonijn uit blik, voegde er wat olijfolie, een vleugje citroensap, veel peper en wat zout en een lepel mayonaise aan toe en mengde de boel met mijn bamix tot een lekkere "verse" tonijnsalade. Dan wat veldsla en rucola, een beetje tomaatjes en HUP! Lovely lunch! 


Hier even wat feiten van het ProBody brood:

100 gram brood bevat 6,1gram koolhydraten en 11,8 gram vezels. Wie mijn low carb lifestyle video al gezien heeft, weet dat je de vezels mag aftrekken van de koolhydraten. Dit wil zeggen dat het brood 0 gram "tellende" koolhydraten bevat. Kort gezegd, je mag er zoveel van eten als je wil! :)

Het brood is te verkrijgen in Patisserie Courcelles in de Doorniksestraat 8 in Kortrijk. Indien je zeker wil zijn van je broodje, kan je altijd telefoneren (056 22 06 81) naar de patisserie en vragen of ze er ééntje voor je opzij houden.

Dat is toch wel een ontdekking hé?


Tip Tuesday - Open Kitchen & No Dishwasher - Lifestyle




Wie me kent weet dat ik een opruimfreak kàn zijn. Ik heb ook wel van die dagen dat ik alles in het rond laat slingeren - although that doesn't happen that much... - maar na enkele dagen chaos te moeten zien, schiet ik in actie en ruim ik de hele stal op. Ik kan niet functioneren in een rommelboel, mijn geest gaat dan helemaal blokkeren en ik voel me dan hopeloos verloren...

In mijn nieuwe appartement heb ik een open keuken en dat is ongelooflijk plezant, behalve als het op afwas en dergelijke aankomt... Ik heb geen vaatwasser, dus ik moet het wel zien te organiseren dat alles mooi en proper staat. Een beetje SCHONE vaat die aan het drogen is, kan geen kwaad... Maar dan moet het wel in stijl zijn.


Zo kocht ik onlangs dit afdruiprek van Nicolas Vahé - een afdeling van The House Doctor - omdat het rek niet alleen super handig is - twee etages - maar ook erg mooi en helemaal in de Scandinavische stijl die volop in bloei is.


Op deze manier oogt mijn keuken opgeruimd, zelfs al staat er wat schone vaat te druppelen en kan ik volk ontvangen zonder schaamrood op mijn kaken.


Om het geheel af te maken kocht ik enkele mooie flessen afwasmiddel van Bloomingville. Als die blijven bloot staan, dan ziet mijn keuken er toch geleefd uit zonder een slagveld te zijn. Ook het houten afwasborsteltje is helemaal terug hip!


Zo zie je maar, kleine aanpassingen kunnen het dagdagelijkse leven helemaal opfleuren. Ik zeg niet dat ik daarom liever de vaat doe, maar het maakt het wel een stuk aangenamer. Het voordeel van dit afdruiprek is dan wel dat ik niet moet afdrogen! Woohoo :)

Hebben jullie ook zo van die hoekjes in huis die je dagdagelijkse leven leuker maken door ze in stijl aan te passen of ben ik écht de enige die daarvan geniet? :)

Bijkomende informatie:

Nicolas Vahé Afdruiprek - Bloomingvile Dish Soap - House Doctor Hand Soap - Tala Afwasborstel  zijn te krijgen bij ons in Byttebier