Three new habits - reducing my carbon footprint #sustainableliving

Na het schrijven van mijn vorige blogpost ben ik echt beginnen nadenken... Hoe kan ik in de kleine dagdagelijkse gewoontes mijn steentje bijdragen om onze planeet te redden.

En zo ben ik na wat research op wat gemakkelijke oplossingen gekomen die ik nu een kleine maand toepas zonder al te veel moeite.

Habit n°1

Zowel mama Lieve als ik drinken dagelijks wel twee keer koffie van het koffiehuis Viva Sara in Kortrijk. Elke keer liep ik buiten met een kartonnen beker, of beter, wat ik dacht een kartonnen beker te zijn. Ik wist helemaal niet dat die meeneemcups een plastic lining hadden, achteraf klinkt dat wel logisch - de koffie zou er op den duur uitlekken... Maar zo was ik al jaren onbewust veel afval aan het creëren, terwijl je het zo simpel kan oplossen.



Insert coffeecup-to-go! Je brengt gewoon je eigen koffiecup mee naar je favoriete koffiebar. Het voordeel van die herbruikbare koffiecups is dat ze isotherm (dubbelwandig) zijn en je koffie véél langer warm houden. Ideaal voor een trage drinker zoals mezelf. En let's be honest, deze zien er toch veel hipper uit dan je kartonnen bekertje, niet?

Stelton click-to-go (binnen twee weken beschikbaar bij Byttebier).

Habit n°2

Ik drink zelden nog frisdranken... Dus blikjes heb ik amper in huis. Waterflessen daarentegen... Ik dronk gemiddeld 12 flessen spuitwater per week = halfvolle PMD-zak :) Mijn plastiekverbuik was dus echt wel hoog!



Insert britafilter! Sinds een dikke maand ben ik van spuitwater naar gefilterd kraantjeswater overgestapt. Begrijp me niet verkeerd, ik geniet nog evenveel van een goed glas spuitwater, maar ik merk wel dat ik nòg meer water drink dan vroeger sinds ik de britafilter heb aangeschaft. Het bespaart me toch wel wat centen tijdens de boodschappen en mijn lichaam heeft er deugd van. Mijn huid ziet er veel beter uit door het drinken van nòg meer water.

Ik verplicht me nu ook elke morgen minimum één glas water te drinken bij het opstaan om zo mijn metabolismemotor in gang te draaien en mijn velleke te hydrateren. Tijdens het slapen drogen we immers wat uit en die koude wintermaanden doen ook niet goed voor onze huid, water inname bijsturen is dus noodzakelijk! En ik geef het je hier even mee, na amper een maand zie ik al resultaat!

Ik moet ook minder vaak de PMD-zak buiten zetten! Minder plastiek = beter voor onze planeet!


Ook overdag drink ik nu vaker water uit mijn Brita filter. Ik neem het gewoon mee in een hippe waterbottle en zorg dat ik hem tegen de middag terug moet bijvullen. Zo weet ik dat ik de hele dag door genoeg water drink.

Britafilter Marbella XL - te koop bij Colruyt.
Stelton Waterbottle  & Eva Solo Sportbottle te koop bij Byttebier.

Habit n°3

Ik haal mijn auto nog minder vaak uit de garage. Ik woon in stad, dus vaak heb ik de auto niet nodig, het is meer een ongemak dan een gemak. Ik rij veel met de fiets en ga ook graag te voet. Bij het opzoeken van research over het verminderen van je carbonfootprint, zag ik de tip dat je best je "cartrips" vooruit plant. Wat bedoel ik nu juist...



Als je je boodschappen met je auto combineert door slechts één autorit te doen, dan zal je merken dat je veel minder tijd verdoet én minder uitlaat gassen in de lucht laat verspreiden. Ik plan mijn vrije dag nu zo in dat ik al mijn boodschappen die met de auto moeten gedaan worden in één simpele rit worden afgepunt. Vroeger dacht ik er allemaal zo niet bij na en deed ik in de voormiddag boodschappen om dan in de namiddag toch nog eens in dezelfde buurt iets te moeten afhalen. Sinds ik mijn "boodschappenplanning" even op voorhand bedenk, verlies ik veel minder tijd en eens de auto in de garage staat, haal ik hem niet meer uit.

Het heeft ook geen zin om nodeloos op te trekken aan het groen licht, ik kon zo vroeger wel eens de macho uithangen aan de stoplichten (iets wat ik van mijn vader geërfd heb denk ik;) sorry papa). Bij zo'n optrektoestand verbruik je extra veel brandstof (die recta de lucht extra vervuilt) en eerlijk, wat heb je er aan... Nu ga ik gewoon mijn normale gangetje en laat mijn voet wat los van de gaspedaal. Ik ben er op hetzelfde tijdstip en heb minder "stress" in de auto. Met andere woorden, haal uwe vélo van onder het stof, span uw kitten en gaan met die banaan. Je lichaam heeft er deugd van en de adrenaline die loskomt in je brein geeft je een feelgood gevoel!

Op naar drie nieuwe habits om aan te leren zodat ik Donald Trump zijn belachelijke mening over Global Warming de pot op stuur! Idioot!!

Alle kleine beetjes helpen en met hoe meer we zijn hoe groter de impact! C'mon let's do this!




Reducing my carbon footprint #sustainableliving



Het begon allemaal héél toevallig... Op een zondag enkele maanden geleden was ik in de zetel door Ted Talks aan het browsen. 


Wie Ted Talks niet kent - je weet niet wat je mist - hier even een korte inhoud. Ted is een non-profit organisatie die werd opgericht in 1984. Het zijn motivatiesprekers die in een kleine 20 minuten hun idee of ervaring pitchen. Je kan er erg veel van alle topics vinden (wetenschap, milieu, business, phsychologie, ...). Als je over Apple tv beschikt heb je het sowieso staan, ik denk dat de meeste smart tv's het tegenwoordig ook hebben staan. Maar je kan via Ted.com alles terug vinden. Deze korte filmpjes inspireren je of laten je verder nadenken over bepaalde zaken. Echt een aanrader!

Back to my story... Die zondag dus in de zetel. Ik zag een Ted Talk van een vrouw Roz Savage - midden de 40 - die op een dag besloot haar job op te geven en de wereld over te roeien... ALLEEN! Zot?! Dat dacht ik ook, maar haar talk was méér dan ik had verwacht. Klik hier om hem te bekijken.

Ze sprak over haar ervaring met de oceaan. Van de wilde stormen tot de zachte sunsets. Ze leefde van eten uit blik en visvangst, ze had een zoutwaterfiltersysteem in haar roeiboot om zo drinkbaar water te bekomen. Ik was helemaal mee in haar verhaal. Tot ze plots met harde feiten op tafel kwam. 


Toen ze erg diep in de Altantische oceaan zat, ving ze deze vis (en er volgden er nog meer) die bij het ontleden helemaal vol plastic zat. Dit zijn allemaal resten van de plastic die wij - human people - in de oceanen droppen. Als plastic lang in de maag van zo'n vis zit, dan beginnen de toxische stoffen van het plastic in het vlees van de vis te settelen en eten wij - zonder beter weten in - een niet zo gezonde vis. Nog steeds zin in een sole meunière nu?

Het deed me echt aan het denken zetten. Ik dacht dat ik al erg goed sorteerde thuis en had het meer voor de algemene properheid van mijn huishouden, maar het bekijken van deze reportage liet me toch  aanzetten van nog meer mijn best te doen thuis, in onze winkel en vooral overal in de natuur. Ik laat nooit meer iets achter, ik heul het liever 10 km mee tot ik een vuilbak tegenkom, dan het ergens te droppen om mijn handen maar vrij te hebben.

Vorig weekend was ik Netflix aan het afbladeren op zoek naar iets informatief om me een productieve  dag te bezorgen. Ik botste op Mission Blue, een reportage over oceanologe Sylvia Earle. De naam zei me niks, maar ik dacht wel dat ik het ok zou vinden. Ik zette het programma op. Man... Ik zat gekluisterd aan mijn tv. Sylvia, nu ruim in de 80, duikt tot op vandaag nog in elke oceaan. Ik was geïntrigeerd. 


Haar reportage Mission Blue geeft prachtige beelden weer van toen ze als jonge 20'er de oceaan ontdekte. Ze zag de oceanen achteruitgaan door onze grote vervuiling, de te grote visvangst en de uitlaatgassen die we de lucht in sturen. Ik was gechoqueerd door de gruwelijke beelden van vervuiling (olieramp in de Golf van Mexico), het ontvinnen van haaien in China voor haaienvinnensoep, het overbevissen van onvolwassen tonijnen... Ik was er echt niet goed van. Sylvia pleit bij vele overheden voor het aanmaken van Hope Spots. We hebben op het land al Hot Spots of nationale parken waar niet gejaagd en gekapt mag worden. Een Hope Spot is een regio in een oceaan waar niet gevist mag worden of afval mag worden geloosd. 


Hier zie je een koraalrif 20 jaar terug en hoe het er nu uitziet. Het heeft niet alleen met vervuiling te maken maar ook met het mankeren van de vissen. Deze streek in Australië werd zo overbevist dat er geen vissen meer in het rif te verkennen zijn. Een koraalrif heeft vissen nodig om te overleven. Door het maken van een Hope Spot hier, hoopt Sylvia dat er terug wat leven kan komen in dit rif. Alleen, afbreken gaat veel sneller dan terug opbouwen. Denk dus aub nog eens na, voor je rommel achterlaat op het strand. Het gaat hoe dan ook de oceaan binnen. En als je een stukje tonijn wil, weet dan dat de tonijn amper 8 maand oud is, en niet eens volwassen...



En dan was er gisteren, niet dat ik er specifiek naar op zoek was, maar Netflix stelt je docu's voor die je wellicht kunnen interesseren en zo kwam ik op Chasing Ice, de docu van fotograaf James Balog. Deze fotograaf was verzot op het fotograferen van ijsrotsen. Hij reisde de wereld af van Groenland tot Alaska om de mooiste gletsjers en ijsschotsen te fotograferen. Hij kwam tot de conclusie bij het bekijken van zijn foto's door de jaren heen, dat er toch wel veel gesmolten was op jaarbasis. 



Hij startte het project EIS - Extreme Ice Survey - op waarin hij meer dan 45 camera's plaatste over de hele wereld waar gletsjers zijn. Zo kan hij precies vastleggen hoe snel de gletsjers slinken door Global Warming. De beelden waren schokkend. Hij legde een video vast waarop een stuk zo groot als  downtown Manhattan afscheurde van de gletsjer. Hoe mooi deze beelden ook waren om vast te leggen, hoe verschrikkelijk het feitelijk is. Ook hij werd een activist om de overheid aan te zetten Global Warming serieus te nemen. 



Het begon allemaal meer en meer tot me door te dringen. Ik moet iets doen. En ja, wat ik veel hoor rondom mij is, denk je echt dat jij het verschil zal maken tussen de biljoenen mensen op deze planeet. Natuurlijk niet, maar als ik het al doe, dan zijn er misschien nog en als ik mijn ecologische voetafdruk kan verkleinen, dan zal dit misschien een ienie-mini verschil maken, en alleen al daarvoor, voor onze mooie blauwe planeet, wil ik het doen. Dit blogverhaal wordt heel zeker vervolgd, ik hou jullie op de hoogte van meer documentaires en hoe ik mijn carbon footprint kan/ga verminderen.

Het is een feit dat we over 118 jaar geen steenkool meer zullen hebben voor het aantal mensen op deze planeet, de bronnen zullen uitgeput zijn. Nu kunnen we er nog iets aan doen, we kunnen het nog omkeren, denk aan groene energie, denk aan minder verbruiken. Als we onze nabestaanden een toekomst willen geven, dan zullen we actie moeten ondernemen.

Ik ben alvast klaar voor een groenere levensstijl, nu de rest van deze planeet nog... 


What I've been up to the last few weeks #lifeupdate

Ik weet het, ik ben er even niet geweest, maar dat is meestal omdat life happens en dan moet ik andere zaken prioriteit geven... Het ergste van dit alles, ik mis het bloggen zo en dat besef ik pas als ik terug aan mijn computer zit. Ik hou ervan jullie up to date te houden met trends en wat ik dagdagelijks doe, vandaar nam ik vandaag even de tijd om jullie een life update voor te schotelen.



Begin september is druk en hectisch in de winkel. Eerst hebben we de braderie én meteen erna de beurzen in Parijs. Dat weekend is non stop werken, maar wel heel aangenaam werken. Deze keer zagen we nóg meer groen op de beurs dan in het voorjaar. We kunnen de planten niet meer wegdenken in het interieur. En terecht ook, ze geven je living area zoveel meer kleur.


Ook de kleuren in het Scandinavische interieur kunnen me erg bekoren. Het zijn vooral tinten van champagneroze, blush en mauve gemixt met grijstinten. Het is nog steeds neutraal maar heeft een heel zachte feel. Ook texturen zoals fluweel zal je meer en meer zien opduiken.


Na de beurs in Parijs waren de batterijen van mama en ik helemaal opgeladen, we wilden er meteen invliegen en gaven onze winkel een opknapbeurt. We verschoven alle meubelen en gaven de kookwinkel meteen een nieuwe frisse look - op de foto's is het work in progress. Ook de patio - de veranda achteraan de winkel - mocht wel eens opgefrist worden. Zo huurden we een team klimmers in die met de nodige apparatuur de hele glasconstructie onder handen namen. De jongens waren niet alleen super handig en klommen als gekken op de patio, het waren dan nog eens knappe gasten ook! Jammer dat onze patio niet vaker zo een reiniging nodig heeft, we zouden het niet erg vinden ;)

Als je de nieuwe inrichting van de shop nog niet gespot hebt, kom gerust eens binnenwippen en laat ons weten wat je ervan vindt!

Buiten de opfriswerken in de winkel, moesten we ook nog eens inventaris tellen, zeker niet het leukste werk, maar het moet gebeuren. Ondertussen hebben we heel onze zolder - de voorraadruimte - effen gezet. Het waren vele late avonden maar sloten die steeds af met een lekker hapje op de Grote Markt van Kortrijk. Je moet het nuttige aan het aangename koppelen en met de zwoele avonden die we in september hebben gehad was dit hemels.


De maandag erop moest mama een levering doen in Knokke. Met dat mijn sweetheart was gaan surfen in Spanje - een welverdiende vakantie na een zomer zwoegen in de horeca en met dat mijn vakantiedagen er op zaten - besloot ik mee te gaan leveren aan zee. Het zou een mooie zomerdag te worden - en dat was het met zijn 36 graden en geen zuchtje wind op het strand - dus ik kon er maar van profiteren. Na de levering aten we een lekker focaccia op het strand in de Vintage Beach Club. We liepen naar het water en ik verzamelde zoals de kleine meisjes wat schelpjes... Heerlijke nostalgie :)


Het weekend erop was het overal autoloze zondag en met dat de boyfriend nog steeds op zijn plank lag te dobberen aan de Spaanse kust besloot ik dat weekend te gaan stappen in Antwerpen. Chalo - one of the besties - is verhuisd naar deze oh-zo-hippe-stad-waar-ik-ook-wel-zou-kunnen-wonen en geniet van een West-Vlaming in haar nieuwe stek. Op zaterdagavond gingen we heerlijke biefstuk eten in Meat&Eat op de Marnixplaats, gevolgd door wat drankjes in de Vitrine. Door het zalige nazomerweer zat iedereen buiten op de terrasjes. Ik voelde me er net op vakantie!

De dag erop was Antwerpen zo goed als autovrij. We gingen brunchen in Tinzel op 't Zuid. De stad barst van de hippe zaakjes en wat hebben die American Pancakes gesmaakt zeg :) Daarna liepen we de Kloosterstraat af waar een heuse rommelmarkt aan de gang was. We stopten in alle hippe winkels en gaven onze ogen de kost. Een dikke 10 000 stappen verder, nam ik afscheid van Chalo en keerde terug naar mijn hometown. Het was een heerlijk weekend geweest.


Ik sprak ook af met Marie-Léonie (Leo voor de vrienden) om mijn oogappel en suikerkindje Ernest nog eens goed te kunnen verwennen. Hij is al zo groot en gaat na de Herfstvakantie naar school zoals een echte kleuter. Hij kan nog net in zijn mini zeteltje. De deugnieterij spat er toch vanaf ;) I love this little man :)


Dan was het eindelijk zo ver, my boy came home from his holiday en wat had ik hem gemist zeg. Twee weken was toch wel iets te lang :) We vierden zijn terugkomst met... Een surftripje samen naar Normandië. Er kwam een swell aan - ik klink toch al helemaal als een surfchic hé - van een storm die woedde op de Atlantic en daar wilde Tbo volledig gebruik van maken. We reden de hele zaterdagnacht richting Siouville en kwamen er tegen de ochtend aan. We sliepen enkele uurtjes in de camionette met zicht op de golven. Na amper wat slaap, dook hij in zijn wetsuit om de golven te trotseren. Ik besloot braafjes op het strand te blijven en sliep nog enkele uurtjes in de zon. We bleven tot de avond op het strand met een picknick en reden dan de volle zeven uur terug naar België. Ja, zot zijn doet geen zeer he, en dat is juist zo plezant :)

De hele rit naar huis gaf Tbo me de uitleg over Marvel en DC - iets waar ik helemaal geen kaas van heb gegeten - en hoe de films en series zich opvolgen. Ik was getriggerd. Hij had me al weten te overtuigen om StarWars te bekijken, dus vanaf nu ben ik verslaafd aan Arrow. Een DC reeks die echt wel spanning weet te hanteren. Ik kan tot 10 episodes na elkaar kijken op een vrije dag. Wie graag een spannende serie met een superhero bekijkt, alles staat op Netflix. Just saying...


Ik scoorde de afgelopen weken ook de Rihanna Creepers van Puma bij Numnut Sneakershop in Kortrijk. Mijn goede vriend Geoff die de zaak runt, kon me niet beloven dat mijn maatje er nog zou zijn, but I was lucky! BIG WIN :)



Ondertussen komen er elke week leuke nieuwe items in de winkel binnen, wat is het najaar leuk! De aanloop naar Kerst is bij ons al begonnen. Nieuwe goederen uitpakken is een van de fijnste bezigheden in mijn job. Deze collectie van Studio Sweet&Sour is helemaal mijn ding. Ik hou van schriftjes en al zeker als ze zo cute zijn!


Zondag genoten we dan ook weer van een dagje strand, deze keer bleven we in België hangen. Tbo en zijn beste vriend wilden surfen op de Noordzee, maar eens we aankwamen aan het strand, waren de golven toch niet zoals voorspeld. Ze besloten een SUP te huren en ik mocht twee uur dogsitten op Zaru, de hond van Kenneth. Deze Mechelse Herder pup van twee maand is zo lief en zo speels, ik ben helemaal verliefd. Ik zou hem zo mee naar huis hebben genomen al zou dat Sushi - mijn kat - helemaal niet hebben bekoord.

Zo, 't is een heuse post, maar ik wilde jullie toch even updaten. Ik heb niet stil gezeten de laatste maand en dat zal in de toekomst ook niet zo zijn, maar ik plan nu toch weer regelmatige blogposts in zodat ik mijn hobby kan blijven uitvoeren. Msaprilfish bestaat ondertussen vijf jaar, wat gaat de tijd snel...

Tot binnenkort!





On the wishlist #splurge


Ik kan Madame Westwood geen ongelijk geven, al zou ik dat twee jaar geleden zeker wel gedaan hebben. Na het serieuze declutteren en minimaliseren van mijn persoonlijke bezittingen ben ik vastbesloten voor de juiste items te kiezen.

Dat heeft niet alleen met fashion te maken, maar ook gewoon in het dagdagelijkse leven. Ik kies nu voor 1 pakje van de beste buffelmozzarella in de supermarkt, waar ik vroeger gewoon random 3 zakjes in mijn kar smeet van het "gewone" merk. Ik geniet zoveel meer van de juiste aankopen en heb zelden nog een miskoop.

Mijn hele koopgedrag is dan ook veranderd na het lezen van Marie Kondo haar twee boeken (Opgeruimd en Spark Joy). Het is niet zo dat ik uitsluitend voor de super-de-luxe zaken kies, nee, helemaal niet, maar ik neem niet zomaar meer iets mee waar ik niet echt een nood aan heb. Zo gebeurde dat vaak in Action. Ik ging er binnen om vuilzakken en kwam buiten met batterijen, wasverzachter, kapstokken, een speeltje voor Sushi, ...

Ik probeer ook meer te verlangen naar bepaalde items, vroeger was ik de impulsaankoper. Vandaag nog was ik aan het surfen op het web om een sterrenkijker te bemachtigen. Ik zag er een niet al te dure van National Geographic... Ik zou hem zo'n twee jaar geleden insta in mijn winkelwagen gedropt hebben. Vandaag nam ik de tijd verschillende reviews te lezen over de verschillende soorten telescopen om zo tot de conclusie te komen dat die NG telescoop helemaal niet was waar ik naar zocht.

Het is een lange intro voor mijn wishlist, ik weet het, maar ik wil even verduidelijken hoe ik was en wat ik ben geworden. So anyway... Without further ado, here is my wishlist of the moment.




Calvin Klein Undies

Loungewear voor in huis. Als ik thuiskom (zoals zoveel dames onder ons denk ik) wil ik het liefst mijn workwear uitgooien en iets lekker comfy aantrekken. Comfortabel moet zeker niet gelijk staan aan ugly sweaters en uitgetrokken sweatpants. Ik wil er thuis ook leuk uitzien maar dan wel super comfortabel. Ik ben niet één van die vrouwen die het liefst zonder bh rondloopt, ik heb wel graag een
beetje support voor "the ladies" daarom zijn deze undies van Ck een leuk alternatief. Nu nog een leuke yogapants en een hippe sweater en ik ben helemaal loungeproof.


Adidas Striped Sliders

Onder de loungewear maken deze sliders mijn outfit helemaal af. Ik draag gewoonlijk easy bamboo flip flops van de H&M die ik elk jaar opnieuw koop, want na een goeie zes maanden zijn die helemaal uitgedragen. In plaats van die cheapass (maar daarom zeker niet slechte) flip flops, ga ik deze keer voor iets meer sustainable. Deze Sliders zijn ondertussen al in bestelling bij mijn goeie vriend Geoffrey van de Numnut Sneakershop in Kortrijk. Tegen eind september zou ik ze mogen ophalen, dus dat is item nummer één dat ik zal kunnen schrappen van mijn wishlist.


Calvin Klein Sweatshirt

Eén van mijn favo youtubers Use Less  (een Scandinavische Schone) heeft deze sweater al in zoveel video's gedragen, dat ik er plots een ongelooflijke drang naar heb deze ook aan te schaffen. Ik vond hem op asos.com voor €120,00 mar bij het verder zoeken zag ik hem bij Zalando voor €99,95 staan. Opletten dus als je bepaalde merken bij asos.com zou bestellen!



Black Woolen Hat

Ik droeg mijn fedora hoed zo vaak deze zomer dat ik er ook eentje voor de winter wil. Liefst een leuke zwarte, met een brede boord. Hij mag best wat cowboygehalte hebben, zolang het uniforme look blijft. 


Adidas White Tee

Ik ben normaal niet zo into brands & graphics op Tshirts, maar in some way trekt deze mijn ontzettend aan. Het is misschien omdat ie black & white vibes heeft, ik weet het niet, maar deze mag best in mijn kast liggen deze herfst.






Celestron Astromaster 70AZ

Last but defenitly not least, de Astromaster sterrenkijker. Deze beauty is het helemaal. Wie het misschien niet weet, ik ben amateur astronoom (a-hum!) en verzot op het heelal. Met dit toestel kan ik ons sterrenstelsel waarnemen bij klare hemel en er zelfs foto's van nemen! Aaaaahhhh, wat verlang ik naar mijn eerste echte telescoop. Voorlopig is deze mijn favoriet, maar mijn research is nog niet ten einde. Ik blijf zoeken naar een goeie prijs/kwaliteits verhouding bij een telescoop die aan mijn verwachtingen voldoet. Ik kan niet wachten tot ik Saturnus met zijn ringen kan bezichtigen uit mijn appartement! 


Wat staat er op jouw wishlist? 







Ibiza Highlights #travel

Deze zomer reisde ik met enkele vrienden af naar Ibiza. Ik was er nog nooit geweest en mijn verwachtingen stonden hooggespannen na alle hype rond het eiland. Vandaag deel ik even mijn highlights van de afgelopen week...

Cotton Beach Club

Dit stukje strand ten zuiden van het eiland heeft een luxueuze uitstraling zodra je de Cala Tirada afwandelt. Je komt er in een oase van witte infrastructuur terecht met zicht op de Middenlandse Zee. aan (zeil)jachten geen gebrek en de rotsen in het water geven een stukje ruwe natuur weer. Voor een ligbed met parasol leg je een € 25,00 neer. Dit vind ik helemaal niet overpriced, ik denk dat Knokke duurder is voor een hele dag zonnebaden op een strandstoel. De strandboys zijn vriendelijk en komen al je wensen tegemoet.

Eten in het rooftoprestaurant zou nog betere ervaring geweest zijn, moest de hitte wat minder aanwezig zijn. We zaten onder witte zeilen en stond wel een mega ventilator, maar die kon ons niet zo afkoelen. Natuurlijk heb je wel een uitzicht om u tegen te zeggen, dus misschien moet ik wat minder kritisch zijn :)

Reserveren voor de ligzetels op het strand en het rooftoprestaurant is wel een must in het hoogseizoen!

Cotton Beach Club - Carrer Posta de Sol, 21- 07829 Cala Tarida, Illes Balears


Isla Formentera

Op amper een half uurtje varen met de ferry zit je op het kleine eiland Formentera. Dit stukje Caraïben van Europa heeft mijn hart kunnen veroveren, veel meer dan Ibiza zelf. Hier zou ik graag naar terugkomen. Het eiland zit vol van de locals gedurende het hoogseizoen van Ibiza en je hebt er veel minder auto's. Je kan je beter verplaatsen met een scooter, want de afstanden zijn er klein en je kan letterlijk tot op het strand rijden met je scooter. 

Het eiland is een stuk ongerepter en veel minder bebouwd dat zijn grote broer Ibiza. Het water is er om bij weg te dromen, je hebt er heerlijke restaurants en strandbars waar ze paella serveren met al wat de Mediterraanse Zee je te bieden heeft. Hier waren we jammer genoeg maar één dag, want we moesten op tijd (20.00 uur) de ferry terug nemen naar Ibiza. 

Conclusie van dit kleine stukje land... Ik zou liever een week hier logeren en een dagje Ibiza doen dan omgekeerd. 


Babylon Beach Bar

Chalo en Aline (zusjes en reisgenoten) ontbeten vorig jaar op Babylon Beach Bar. Ze hadden er zoveel lof over, dat we deze stop zeker niet konden skippen! Ik kan ze geen ongelijk geven. Het ontbijt (Eggs Norvegien) en de Cappuccino waren geweldig. Alles wat ze serveren is organic en dat smaak je! Dit ging gepaard met het zicht op de kleine baai. No words needed... 

Babylon Beach Bar - Barrio Sa Caleta 20 Can Sanso - 07840 Santa Eulalia - Isla Balreares


Atzaró Beach

Deze parel ontdekte Aline via Sergio Herman. Hij had er onlangs een shoot out over geschreven in één of ander magazine en wat heeft hij gelijk. Wil je een ligbed voor 3 personen dan hoef je er enkel €100,00 verteer te doen over de hele dag. Dat komt neer op een kleine € 35,00 per persoon. Niet slecht als je op je wenken wordt bediend en zicht hebt op mooie surferboys in de baai :) Hoewel ik die dag wat last had van mijn maag, probeerde ik toch volop te genieten van deze prachtige locatie. We aten er een fruitbord en ik moet eerlijk zijn, fruit smaakte nog nooit zo intens lekker als toen.

Elk bed krijgt een locker zodat je zonder zorgen naar het strand kan wandelen en een dipje in de zee kan maken. Er speelt een zachte lounge muziek die tegen het cocktail uurtje wat luider door de lucht gaat. Je kan je er ook laten masseren door een erg lenige dame, dit alles met zicht op de baai. 

Atzaró Beach - Cala Nova Beach - Es Canar - Santa Aulalia del Rio

La Paloma Blanca

Laat de naam je niet afschrikken, dit heel huiselijk voelend outdoor restaurant is ook één van Sergio zijn favorieten. Volgens hem het beste restaurant op Ibiza... En als Sergio dat zegt, dan moesten we dat toch eens testen. Het voordeel is, het is niet aan Sergio's prijzen :)

Alles wat je hier eet, wordt geteeld op dit eiland. Een courgette smaakte nog nooit zo vol en de tomaten waren zo zoet als snoepjes. Ik moet zeggen, 't was hemels lekker! Hier moet je echt weken op voorhand reserveren (zeker als je met meer dan 2 personen bent) wij aan de andere kant hadden geluk. Aline stapte rond 18 uur het restaurant binnen en vroeg of er toevallig toch geen tafeltje voor 2 zou vrij zijn die avond. Lucky birds dat we waren (haha, snap je hem, paloma = bird, flauw grapje I know) was er net een tafeltje geannuleerd. Yippie!

Voor een lekkere aperitief, twee gangen en een goed glas wijn samen met een grote fles water betaal je hier  €50,00 per persoon, niet slecht hé?

La Paloma Blanca - C/ Can Pou 4 - 07812 San Lorenzo - lees Balears

I had a good time in Ibiza maar... Aline (frequente reisbuddy van me) had me gewaarschuwd dat ik wellicht niet zo overdonderd zou zijn van het eiland zoals zovelen wel zijn.

Ik moet zeggen ze kent me goed, begrijp me niet verkeerd, Ibiza is zeker een prachtig plaatje in deze wereld, maar het eiland behoort niet tot mijn favorieten. Ik had er net iets teveel van "het eilandgevoel". Ik weet niet of die term je iets zegt, ik weet überhaupt niet of die term wel degelijk bestaat, maar het is een gevoel dat ik over me krijg als ik op een klein eiland zit.

Even een beetje verduidelijking... Ik weet het nu heel zeker, ik ben een vaste continent chick. Op een eiland voel ik me afgesloten van de wereld, het is net of er niks bestaat buiten dit stukje land in het midden van de zee. Hoe dan ook, deze blogpost is alles behalve een negatief stukje schrijven, ik had er wel een goeie tijd, maar ik zou er niet terug heen gaan. Het eiland had voor mij net iets te weinig cultuur en vibe te bieden. Ben je een echte partygirl, dan is dit eiland wel iets voor jou, al moet je wel vaak diep in je portemonnee tasten :)


Save or Toss? #beauty

Wanneer ik tijdens mijn make up workshops begin over de vervaldatum van mascara, krijg ik vaak schokkende gezichten van mijn studenten... Wat? Bederft make up?? 

Blijkbaar zijn er nog velen die niet weten wat de houdbaarheidsdatum is van make up, vandaar mijn blogpost voor vandaag. Ik wil jullie informeren zodat je nooit flaters tegenkomt met bedorven make up!




Eerst en vooral laat ik maar even met de deur in huis vallen... Waarom moeten we vervallen make up dumpen? Wel, niemand is fan van acne en dergelijke, denk maar aan een pijnlijke oogontsteking, dit kan allemaal voorkomen als je bedorven make up gebruikt.

Ik maakte vroeger veelal de fout om dure producten aan te schaffen en die dan even te gebruiken en na enkele maanden op te bergen omdat er iets nieuws op de markt was. Het opgeborgen product bleef dan te lang in mijn lades zitten en ging over zijn houdbaarheidsdatum. Ik liet net geen traantjes toen ik een dure Chanel foundation in de prullenmand smeet, het deed pijn.

Nu maak ik de fout veel minder - het kan nog eens voorkomen maar niet frequent - en gebruik ik een product helemaal op. Begrijp me niet verkeerd, ik ben nog steeds een beauty addict en heb van enkele producten een back up, maar die blijft sealed tot ik weet dat ik 'm helemaal ga opgebruiken.

Ik heb ook vaak producten waar ik niet tevreden van ben, in plaats van die dan gewoon in de lade te duwen, geef ik die weg aan vrienden of familie die er wel tevreden van zijn. Zo worden de producten toch gebruikt in plaats van triestig maanden aan een stuk in een lade te liggen.

Hoe dan ook, hier gaan we dan, met een hele waslijst aan data!


  1. Mascara: 3 tot 6 maanden

    Als je elke dag mascara aanbrengt, zal je zien dat deze tegen die tijd opgebruikt of helemaal opgedroogd is. Gebruik je je mascara langer, dan kan er je een pijnlijke oogontsteking te wachten staan, weggooien die handel dus. Je kan ook ruiken aan je mascara en als die een muffe geur heeft, dan is ie zeker voor de trash. 
  2. Liquid eyeliner: 3 tot 6 maanden

    Ook hier zitten we met een bacterievol product dat dicht bij onze ogen wordt gebruikt. Omdat we steeds lucht pompen in de tube krijgen de bacteriën sneller de kans om zich te vermenigvuldigen, vandaar 6 maanden is zijn uiterste houdbaarheidsdatum.
  3. Cream blush/contour/highlight/eyeshadow: 12 tot 18 maanden

    Hier kunnen we wat langer van genieten. Alle creamproducten zijn een paradijs voor bacteriën. Ze zijn vaak warm en vochtig en dat is net wat bacteriën het leukste vinden. Wil je lang genot van je creamproducten, ontsmet die dan met pure alcohol (koop ontsmettingsalcohol in de apotheek). Spray elke week even over je creamproducten die je gebruikt en laat de alcohol verdampen. Hij doodt de bacteriën en zorgt dat jouw product langer blijft "leven". Reinig je make up brushes ook op regelmatige basis, zo zal je make up langer goed blijven.
  4. Foundation en concealer: 12 tot 18 maanden

    De meeste foundations zijn tegenwoordig voorzien van een pompsysteem of een tubesnuit. Dit heeft te maken met de hygiëne. Er kunnen veel minder bacteriën in je product kruipen. Opteer dus steeds voor zo een product als je er lang plezier van wil hebben. Heb je het idee dat je foundation veranderd is van textuur of kleur, dan is ie waarschijnlijk klaar voor de vuilbak. Hou je make up ook steeds uit het licht en zo koel mogelijk. Zet je make up dus niet op de vensterbank!
  5. Lipgloss: 12 tot 24 maanden

    Ook hier zitten we weer met een applicator die in de tube gaat nadat hij op je lippen zat. Wil je langer gebruik maken van je lipgloss, doe dan zoals mij en breng wat gloss aan op je gereinigde bovenzijde van je hand en breng de gloss aan met een lippenseel. Zo zullen er minder bacteriën je product binnensluipen en zal je lipgloss net iets langer leven. Heeft je lipgloss en vreemde geur of smaak, deponeer 'm dan insta in de vuilbak!
  6. Lipstick en lippenpotlood: 2 tot 3 jaar

    Het voordeel van deze producten is dat je ze kan ontsmetten, vandaar dat de levensduur langer kan meegaan. Heeft je lipstick vreemde verkleuring, dan is ie zeker voor de prullenmand. Een lippen potlood zal minder kleur afgeven als ie over datum is.
  7. Kohlpotlood: 2 tot 3 jaar

    Een oogpotlood zal uitdrogen waardoor de kleur veel minder gepigmenteerd zal zijn. Rekening houden dat dit dichtbij onze ogen komt, moet je hier extra hygiëne maatregelen voor nemen. Regelmatig ontsmetten met alcohol zal de levensduur langer maken.
  8. Powder blush/highlight/contour/eyeshadow:  2 tot 3 jaar
    Een poeder is meestal geen leuke omgeving voor bacteriën, het is er veel te droog, vandaar zijn deze producten veel langer houdbaar. Als je je producten goed verzorgt, kan je er vaak langer mee doen dan de 3 jaar die ik hier opgeef, maar de reden waarom ik nu net die levensduur meegeef is de volgende... Je producten zullen minder goed presteren dan in het begin van hun aankoop. Ze verliezen hun pigment wat en het effect zal minder zijn omdat sommige producten uitgedroogd zullen zijn. Hier kan je zelf de test doen op je hand en zal zien wat dringend aan vervanging toe is.


Kan je de datum van aankoop niet onthouden van elk product, dan kan je doen net zoals mij. Ik plak een kleine sticker op elk product als ik het openmaak en zet er de datum op. Zo kan ik alles netjes bijhouden.

Wat denk je, is het tijd om eens door je beautylade te gaan? 


One day in Amsterdam - Travel

Toen Thibaud - the boyfriend - me vorige week vroeg of ik een dagje meewilde naar Amsterdam, twijfelde ik geen seconde. Hij zou er een masterclass Jenever en bier pairing volgen bij Bols en ik mocht mee als plus one. Hij is een mixologist en deze kans wilde hij niet laten liggen.

Al vroeg vertrokken we richting Amsterdam. Het goot water... En dat hebben we geweten. De masterclass ving aan om 12.00 uur, maar we reden pas rond 12.30 uur de stad binnen door het strontweer. Nja... daar ging zijn bijscholing. We besloten er het beste van te maken - wat helemaal niet moeilijk is in Amsterdam - en gingen op verkenning.

Het was mijn vijfde keer in de stad. Ik ken er wel hier en daar een beetje van, maar ontdekte toch weer een reeks pareltjes die ik maar al te graag met jullie deel.

We parkeerden de auto vlakbij het Moco Museum en toen we op het museumplein aankwamen zagen we dat er een tentoonstelling was van Bansky & Warhol. De wachtrij was klein en de entree amper € 12,50. Dit konden we niet laten liggen.

Bansky is een Britse straatartist. Zijn kunstwerken zijn vaak politiek en humoristisch van aard. In zijn streetart combineert hij graffiti met zijn bekende sjabloontechniek. Je kan zijn straatwerk vinden in verschillende Europese steden maar ook in de Palestijnse gebieden en de VS. De tentoonstelling bevat een deel van Banksy's indoor art - eigendom van collectors - maar ook een deel van zijn streetart die door afbraakwerken aan gebouwen zou verdwenen zijn. Je kan er enkele bekende stukken terug vinden zoals Girl with Balloon, Bomb Hugger en Laugh Now.

Op de beneden verdieping vind je een deel van collectie van Warhol terug. Hier was ik ietwat in teleurgesteld omdat de meeste stukken gewoon screenprints zijn en geen originals. Ik kan me inbeelden dat ze de echte stukken er misschien qua veiligheid niet in tentoonstellen, maar ja... Hoe dan ook de stukken van Banksy waren mijn € 12,50 meer dan waard.

Na de tentoonstelling besloten we een hapje te eten. Ik wilde graag naar National gaan - waar ik ging brunchen op 1 januari van dit jaar de blogpost kan je hier lezen - maar ze waren gesloten wegens verbouwingswerken. We besloten de zaak ernaast - Palladium - een hapje te eten. Het was niet zo spectaculair dus ik zou het jullie niet meteen aanraden.

Na onze lunch strolden we de 9 straatjes af, dit is echt een mustsee/mustdo als je in Amsterdam vertoeft! De negen straatjes tellen talrijke monumentale winkelpandjes en geven een prachtig overzicht van de bouwstijlen in de grachtengordel. Ze verbinden Singel, Herengracht, Keizergracht en Prinsengracht aan elkaar en maken deel uit van Unesco Wereld Erfgoed. In deze straatjes voeren handel, ambacht en cultuur vanouds de boventoon. Nu, meer dan 4 eeuwen later, bruist het er nog steeds van leven. Je vindt er vintageshops, conceptstores, koffiebars, sneakershops, ... Voor elk wat wils, ik zou er echt uren kunnen doorwandelen.

Zo botsten we plots op een geveltje waar je binnenin alleen bruine glazen bokalen zag staan zoals bij een apotheker van de jaren stillekes. Thibaud en ik vroegen ons af wat dit winkeltje precies zou inhouden en duwden de deur open. Er kwam een jonge dame onze richting uitgelopen en vroeg of ze ons kon helpen. Ik vroeg of ik wat foto's mocht maken en wat dit winkeltje juist was.

Ze vertelde me dat dit een oude apothekerszaak was, en dat ze die helemaal gerestaureerd hadden. De eigenaars kochten deze kleine gevel en een heel stuk real estate rondom deze apotheek. Ze maakten er een luxe hotel van onder de naam Jansz. De 17-de eeuwse Amsterdamse ambachtsman Jansz - naar wie deze parel is genoemd - was een man met verfijnde smaak en een scherp oog voor stijl. Hij had een vurige passie voor decadentie en luxe maar vond dat je dit maar kon naleven als je deze levensstijl kon delen met anderen. Je kan de luxe en elegantie terugvinden in dit hotel en hun restaurant.

Als je even doorloopt van het restaurant naar hun prachtige atrium, zie je een donkere hoek met een fluwelen gordijn wat je aanzet om erlangs te lopen. Zo kom je in de Pulitzerbar terecht. Deze majestueuze bar was net een filmscene uit een oude James Bond film. De donkere fluwelen zetels, de oude boeken en subtiele verlichting maken deze bar een mustsee in Amsterdam.

Thibaud - cocktailman in hart en nieren - voelde er zich helemaal thuis en wisselde meteen verhalen uit met de bartender. Blijkbaar hebben ze er flessen alcohol staan die je zelden in een bar aantreft. Ik ken er zelf niet te veel van, dus liet de mannen babbelen en bestelde ondertussen een Moscow Mule. Een van de lekkerste cocktails naar mijn smaak. Hij serveerde die - zoals het hoort - in een koperen mug.

Na deze ontdekking besloten we terug te wandelen naar de auto, de regen was nog steeds niet opgehouden en er stond ons nog een lange weg naar huis op te wachten.

Amsterdam, yet again, een heerlijke ontdekking...

Moco Museum  - Museumplein  - Amsterdam

9 Straatjes - Reestraat tot en met Runstraat - Amsterdam

Jansz - Reestraat 8 - Amsterdam

Pulitzer Bar - Keizersgracht 234 - Amsterdam